Wedstrijd 6
VeKa NK autocross
Visvliet
19 september 2009
Frank Verhoeven verwoorde het mooi in de
laatste uitzending van RTL Rallyreport:"Mis het
niet in Visvliet". En dat is nu precies waar het
in 5 van de 7 klassen nog om zou gaan tijdens de
finale wedstrijden van het Veka Nederlands
kampioenschap autocross. Met Arjan Stokkink en
Hendrik Stadman als de nieuwe kampioenen in
respectievelijk de keverklasse en de
standaardklasse moest het voor de rest in
Visvliet gaan gebeuren. En met alle respect voor
de ACVO maar Visvliet is, net als Kerkdriel,
eigenlijk onmisbaar op de kalender maar is ook
altijd gewoon Visvliet dachten we. Tot we
afgelopen week een berichtje van Ipe Solle zagen
op het gastenboek. Hierin lazen we dat de
(nieuwe) baan er lag en een lengte van 650 meter
heeft. Dus in rap tempo op naar de Groningse
klei.
Na verwend te zijn door de nieuwkomers op de
kalender van dit jaar sluiten we af op de
Groningse klei. De lange reis naar Visvliet was
het deze keer meer dan waard want de laatste
wedstrijd zou een hele spannende gaan worden.
Vooral de strijd om de titel in de Sprint 2000
klasse stond hoog aangeschreven met nog 6
rijders in de strijd om de vacante titel. De
kampioen van vorig jaar, Pierre Blok, stapte
namelijk over naar de Superklasse. En tot ieders
verbazing doet Pierre daar tot aan vandaag als
trotse leider nog mee om de titel. Bij de kleine
sprinters, tot 1600cc, zijn Tolkamp en Vrieze
nog over om de titel van Tolkamp over te nemen
of voort te zetten. Leuk detail is dat deze 2
heren in het Europokal kampioenschap als equipe
staan ingeschreven en ook hier aan de leiding
gaan. Een ding is zeker een van hun pakt de
Nederlandse titel. Bij de junioren hebben we er
nog 3 waarbij Hein-Durk Vellema de beste
wedstrijden heeft gereden als we naar de tweede
helft van het kampioenschap kijken. Toch zijn
Twaalfhoven en Dikmans zeker niet kansloos. En
dan de toerwagens waar oud-kampioenen Tuchter en
van Kuringe de dienst uitmaken. Beide hebben
evenveel punten en hebben dus de kansen in eigen
hand. Maar goed ook de mechanica speelt een
belangrijke rol en niets is zeker. Of toch wel
iets; we gaan een spannende dag tegemoet.
ACVO
AutoCross Vereniging Opsterland staat onder de
bezielende leiding van Ipe Solle die we
natuurlijk ook kennen als (assistent)
wedstrijdleider op de NK wedstrijden. Nu zijn
cluppie de organisatie strak in handen heeft zal
dit laatste niet het geval zijn. Ipe kijkt
uiteraard geconcentreerd vanaf de zijlijn mee.
Het is eigenlijk de laatste jaren ondenkbaar dat
er een agenda werd samengesteld zonder Visvliet
erop. En dan nu de afsluiter, dankzij het
10-jarig jubileum van de ACVO, op de ontzettend
snelle klei. Toch lijkt het elk jaar weer of we
naar Visvliet gaan maar op de TomTom moeten we
toch echt Lutjegast ingeven om bij de baan uit
te komen. En Lutjegast is weer de woonplaats van
een oude bekende (Sprint 2000) namelijk Hein
Hut.
De baan en deelnemersveld
Zelfs Allard Kalff is een bekende hier in
Visvliet want in 2007 kregen we het voor elkaar
om hem in de sprinter van Rob de Baar hier aan
de start te krijgen. De eerste Mr. X was daarmee
een feit. Helaas kreeg het dit jaar geen vervolg
daar Tim Coronel andere verplichtingen had.
Uiteraard kennen we de baan want die is elk jaar
hetzelfde. Of toch niet want tijdens het vorige
jubileum van de ACVO in 2004 legden ze een hele
spectaculaire baan aan. Helaas viel die cross
redelijk in het water in het begin maar later op
de dag waren er prachtige finales te zien. Nu is
de aanloop naar deze NK erg droog verlopen en
maken we ons weer op voor de zwarte strepen op
de klei.
De baan was een regelrechte verrassing en qua
lengte had Solle ook niets teveel gezegd. Dat
het een groot vierkant, ala Hindeloopen een paar
jaar terug, zou zijn had niemand verwacht.
Redelijke haakse bochten waarbij vooral de
eerste nog wel eens de scherprechter bleek te
zijn. Mooie baan waarop het kampioenschap dus
beslist moest gaan worden en zo bleek dat de
thuisblijvers ongelijk gingen krijgen. Detail
wat nog wel het vermelden waard is; de
ondergrond was wel klei maar niet de strepen
trekkende ondergrond die we gewend waren van
Visvliet. Mooi ander detail was ook nog dat de
sproeiwagen de baan niet een keer bevochtigd
heeft. Van stof was dan ook geen sprake op de
fijne deeltjes na dan. En het weer daar had
Halle ook wel een beetje van willen hebben want
dat was prachtig te noemen.
Qua aantal deelnemers mochten ze niet klagen met
exact 175 deelnemers. Toch was er weer minimaal
1 deelnemer waarbij een te hoog alcohol
promillage werd gemeten. En dat is dus jammer
voor hem want voor 1 meter van de baan geproefd
te hebben was zijn NK al over.
Probleempje
Er zat een tumultueuze manche tussen bij o.a. de
Sprint 2000 klasse. Een miscommunicatie tussen
de finish vlagger en de baanposten (zo leek het)
cq rijders zorgde voor een vreemd moment. Wat er
precies aan de hand was is moeilijk te bepalen
maar hetzelfde voorval gebeurde 3x. Alleen de
Sprint 2000 manche maakte het als eerste mee.
Met nog 1 ronde op de klok stopte iedereen er
mee en reden de tractoren de baan op om hun
afsleep werk te doen. Maar dat is voor de
rijders natuurlijk lastig als je nog 1 ronde
moet rijden. Tumult dus wat uiteindelijk, na
druk overleg buiten de baan, dat er 1 ronde
terug werd gekeken om de uitslag te bepalen. En
na nog 2x deze situatie gehad te hebben besloot
de organisatie in te grijpen. De afvlagger werd
vervangen en verplaatst naar de binnenzijde van
de baan. Het incident kwam hierna niet meer
voor...
Juniorklasse
Thij Twaalhoven stelde "teleur" na 3 manches
want van de 3 titelkandidaten die er nog waren
stond hij niet op de eerste rij. Met plaats 13
moest hij zich tevreden stellen en hiermee dus
op de laatste rij. Concurrenten voor de titel
Hein-Durk Vellema (3) en Jeremy Dikmans (5)
stonden wel pontificaal vooraan. Om 17.46h
gingen de startlichten allemaal uit voor de
finale en klonk de finale kreet van Dinant door
de speakers. Rick van Herwijnen maakte de start
niet mee in zijn laatste junior wedstrijd want
op het startveld bleef zijn Peugeot stil staan.
Het lastige is dat je niet direct weet of er
iemand een valse start heeft veroorzaakt maar
Dikmans en Hop vielen in het licht. Dikmans kon
er niet al te lang van genieten want hij
parkeerde zijn Swift al snel langs de baan.
Achteraf werd hij dan ook terug gezet in de
uitslag gezien het puntenaantal wat hij kreeg.
Hiermee lagen alleen de heren Vellema en
Twaalfhoven nog op titelkoers.
Maar goed terug naar de kopstart want die was
voor Jimmy Poelarends die Jimmy Hop maar net van
zijn vege lijf kon houden. Stefan Gerrits
complementeerde de top-3 en dat vanaf de tweede
rij. Na 1 volledige ronde zien we Vellema terug
op plaats 10 en Twaalfhoven is nog verder terug
gevallen. Vellema begint aan een inhaalrace en
Twaalfhoven is zo verstandig om dit te volgen
want anders gaan zijn titelkansen in rook op.
Wout Hesselink legde inmiddels een stevig
rookgordijn aan op de baan en bleef de Peugeot
toch de sporen geven tot aan de finish.
Poelarends en Hop beginnen serieuze stappen te
nemen en rijden de nummer 3 op grote
achterstand. Hop wilde zich niet gewonnen geven
en bleef de druk er vol op zetten bij Poelarends.
Het resulteerde in een aantal speldenprikken die
niet het succes hadden waar Hop op hoopte. In de
tussentijd is Vellema opgeklommen naar plaats 6
en rijdt Twaalfhoven rond op plekkie 9. In de
top-3 verandert helemaal niets meer en dat
bracht de laatste podiumplaats dan ook bij
Stefan Gerrits die Rudy van Asselt en Stephan
van Dijk achter zich wist te houden. Vellema
eindigde hier weer net achter en zo was het voor
Vellema nog even spannend waar Twaalfhoven zou
eindigen. Die zagen we uiteindelijk als de
nummer 9 afgevlagd worden waardoor hij het
kampioenschap maar ternauwernood binnenhaalde
met hetzelfde puntentotaal als Vellema. De derde
plaatsen die Twaalfhoven dus behaald heeft in
Ysselsteyn en Kerkdriel bleken de doorslag te
geven.
1. Jimmy Poelarends
2. Jimmy Hop
3. Stefan Gerrits
Toerwagenklasse
De Porsche van Toon Kooremans zagen we
na zijn fraaie sprongen in Merksplas ook in
Visvliet weer aan de start. Alleen het nummer
correspondeerde niet met de normale rijder Toon
Kooremans. Het was namelijk Richard Kools die
het stuur (eenmalig) overnam van Kooremans. Dit
vond Kools een mooie geste van Kooremans door de
pech die hem dit seizoen achtervolgd. Een lichte
blessure deed Kooremans tot dit besluit komen
overigens.
In de tweede manche deed Kools al van zich
spreken door de Porsche met een lekke band rond
te sturen en manche 3 was fenomenaal. Hierin
ging Kools vol de strijd aan met de gebroeders
Breederland. En wat ze ook probeerden ze kregen
de automonteur uit Alphen niet op de knieen. Dus
met een manche overwinning en nog 2 goede
resultaten vonden we hem terug als laatste op de
eerste rij.
Tuchter was weer een apart verhaal vandaag. In
de eerste manche, die hij winnend afsloot, bleek
hij te vroeg gestart te zijn. In manche 2 was
het ook niet super en zo moest er een hele
sterke manche 3 uit de hoge hoed komen om
überhaupt de finale in zicht te krijgen. Dit
lukte uiteindelijk maar net door in manche 3 een
derde plaats te pakken. En Rob van Kuringe deed
wat niemand anders deed vandaag namelijk de pole
opeisen. En dat was goed nieuws voor de
Brabantse ondernemer.
Veldhuizen kende wat nerveuze momentjes voor de
start van de finale vanwege een klein technisch
mankement wat in de voorstart en op het
startveld nog verholpen is. Dat hem dit niet van
zijn ą propos bracht was wonderbaarlijk want als
een komeet stoof hij op bocht 1 af. Tuchter had
ook een goede start en probeerde het direct
buitenom maar helaas bracht dit niet waar hij op
hoopte.
Kools pakte met zijn agressieve rijstijl direct
de tweede plaats voor Peter Breederland die wist
dat hij zijn titel niet meer kon prolongeren.
Van Kuringe sloot hier direct weer achter aan en
Tuchter kwam (nog) niet verder als 8.
Even later zien we Tuchter al volop tobben met
een zwalkende Scirocco en blijkt hij een lekke
band te hebben. Van Kuringe heeft hier maling
aan en geeft de kever nog even extra de sporen.
Rene van Vliet heeft grotere problemen want
onderaan de motor zien we een klein haardvuur
ontstaan waarna hij eieren voor zijn geld koos
en de baan verliet. En zo heeft hij in 5 van de
6 finales dit jaar de pechduivel op bezoek gehad
en dat is ongekend toch?
Peter Breederland heeft Kools inmiddels
verschalkt en krijgt hiermee Veldhuizen weer een
beetje in het vizier. Toch kon hij Veldhuizen
nooit meer bedreigen. Hij gaat dan ook na
Zuidwolde en Halle met zijn derde NK overwinning
in 4 wedstrijden naar huis met zijn Honda. En de
tweede plaats in de eindstand is dan ook voor
hem en dat is meer dan waarop hij gehoopt aan
aan het begin van het seizoen.
Kools krijgt ook van Kuringe aan de buitenzijde
te zien en hierachter zitten Ton van Leeuwen en
Nico Breederland weer op de achterbumper. Kools
vecht voor wat hij waard is en eindigt in de
tumultueuze slotfase als derde maar dat is iets
wat Kooremans al veel eerder presteerde. In de
laatste bocht voor de finish slaat de kever van
van Kuringe op slot zo lijkt het. De op de
achterbumper zittende Nico Breederland kan de
kever niet meer ontwijken en botst er bovenop.
Einde wedstrijd voor beide rijders maar geen
slecht gevoel bij van Kuringe want ondanks deze
domper hengelt hij weer een titel binnen want
Tuchter wordt slechts negende. Hiermee behaalt
van Kuringe zijn vijfde Nederlandse titel
waarvan 1 bij de standaardklasse en de andere
bij de toerwagens. En dat moet van Kuringe met
zijn nieuwe kanon de Skoda Fabia nog maar zien
te evenaren ;-)
Opvallend nog was het sterke optreden van Leon
Kammeraad. Tijdens zijn vakantie hebben zijn
kammeraadjes de BMW helemaal klaar gemaakt.
Instappen en rijden dus voor de rijder uit
Middelharnis. En zonder pech reed hij zonder
pardon de top-5 binnen.
1. Frederik Veldhuizen
2. Peter Breederland
3. Richard Kools
Standaardklasse
Andre Folmer kende een slecht
weekeinde. Een crash waarbij een andere auto hem
hard in de zijkant raakte leverde hem een
bezoekje aan het ziekenhuis op. Met
waarschijnlijk een gebroken rib wensen wij hem
beterschap toe.
Uiteraard weer een kleine finale waarin de
laatste ronde het Waterloo werd voor Mervin
Klaassen. In een ultieme poging om nog tweede te
worden sloeg hij hard over de kop. Johnny Post
zijn overwinning kwam niet in gevaar. Siegfried
Postma en Pieter Nieuwkoop vonden het niet erg
want hun plaatsten zich zo voor de finale.
Stadman zijn MR2 was weer met ballonnen gesierd
voor zijn derde (!) kampioenschap op rij in deze
klasse. De auto is te koop en de eventuele
toekomstige eigenaar zal er geen slechte koop
mee doen.
Toch leerde Chris Wagenaar heel veel bij na de
overstap van de Astra naar de Toyota. Hij was
dan ook vandaag weer de snelste na 3 manches.
Maar helaas voor Wagenaar worden de punten niet
toegekend na 3 manches. De vele finalepech die
Wagenaar het hele seizoen al ondervind kwam nu
ook weer op zijn bord terecht. De kopstart
leverde hem direct een lekke band op en zo liep
ook deze finale weer op een deceptie uit en werd
hij net als in 2008 tweede in de eindstand van
het kampioenschap. Emiel Gotink had de MR2 thuis
gelaten na de enorme schade in Reutum en dat was
maar goed ook. Anders had rij 1 weer louter uit
MR2 jappen bestaan en nu dus Gotink goed
vooraan.
Stadman komt als eerste door en Haitze Idzenga
zet zijn sterke lijn van de laatste weken door.
Emiel Gotink zat al op de achterbumper en met
zijn vele ervaring leek het slechts een kwestie
van tijd voordat de Opel de MR2 voorbij zou
steken. En zo geschiedde. De tractor op de
startgrid sleept inmiddels Rene Snippe weg die
derde stond in de tussenstand. Geen extra punten
dus en moest hij afwachten tot de
prijsuitreiking of zijn bronzen plak wel
behouden bleef.
Gotink stak intussen Idzenga voorbij en was
overigens in goed gezelschap want ook Eddy
Zielman en Gerwin Dimmendaal verdedigden de
Kermit kleuren in deze finale. Stadman kwam, zag
en overwon en dat voor de vierde keer dit
seizoen. Gotink pakte een fraaie tweede plaats
vandaag in Visvliet en hierachter werd het weer
spannend. Want IJe de Vries liet weer van zich
spreken door nu met hele heftige rooksignalen te
laten zien dat hij Eddy Zielman voorbij wilde.
Helaas voor de Vries lukte dit niet meer en
waren de eerste 5 plaatsen mooi om en om
verdeeld tussen Opel en Toyota.
1. Hendrik Stadman
2. Emiel Gotink
3. Haitze Idzenga
Sprint 2000
Met een kleine finale die erg spannend
ging worden want 3 van de 6 titelkandidaten
zaten hierin. Freek Gussinklo, Henk van der Hart
en Herrijk Hop. Dus het mooiste voor de spanning
in het kampioenschap zou zijn als dit de nummers
1 tot en met 3 zouden worden. Maar Jan Hendriks
wilde daar niet aan meewerken zagen we want de
snelheid van de laatste weken stelden hem in
staat om als tweede afgevlagd te worden achter
Henk van der Hart. En hiermee namen we dus
afscheid van Herrijk Hop die vierde werd achter
Freek Gussinklo.
Patrick Cleys was de hele dag erg sterk bezig en
reed hiermee alle commotie ontstaan in Merksplas
van zich af. Opvallend dat de zandrijder bij
uitstek vooral in de kleiwedstrijden erg sterk
is. Met 2 overwinningen en een vijfde stek mocht
hij als eerste kiezen vandaag en hij koos de
binnenzijde. Naast hem Jacob Kuil en Ronald
Akkermans. John Rotink en Jan-Willem van Eerden
complementeerden de volledige eerste rij. Rients
Postma vonden we terug op plaats 6 en die is
naast Akkermans en Rotink dus in de strijd voor
de titel. Peter Versluis was de enige die niet
in de finale kon starten want zijn motor klonk
in manche 3 zo slecht dat verder rijden geen
optie meer was.
Jakob Kuil startte als snelste wat een valse
bleek te zijn. De echte kopstart was voor
Patrick Cleys die Ronald Akkermans maar net voor
kon blijven. Na de eerste doorkomst zagen we
Henk van der Hart al als de nummer 7 doorkomen
en Gussinklo slechts als de nummer 13. met
Gussinklo ging het dan ook echt niet goed want
na een paar ronden rijden lapten de koplopers de
man van Rijdersbelang al. Cleys deed wat hij
voor zijn gevoel moest doen en reed weg, niet
ver overigens, van Akkermans die Kuil achter
zich wist. Rotink keek vanaf de vierde plaats
toe en weet dat zijn machine niet optimaal is
voor een lange kleibaan. Henk van der Hart, door
mechanische pech in manche 2 naar achter
gevallen, reed de longen uit zijn lijf en kwam
maar niet verder dan plaats 7. Door het
wegvallen van Kuil in de uitslag door zijn valse
start werd Rotink uiteindelijk derde achter de
niet meer in te halen Patrick Cleys en Ronald
Akkermans. Voor Akkermans brak er een hele
spannende periode aan want door het uitrijden
van Freek Gussinklo werd het spannend. De crash
van Bandi Peters in de laatste ronde betekende
weer een plaatsje winst voor Gussinklo en de
valse start van Kuil ook. Dus voor Akkermans was
het zo dat Gussinklo niet beter als plaats 8
mocht scoren want anders ging de titel aan de
neus van Akkermans voorbij. Voor Akkermans
gebeurde dit niet want Gussinklo eindigde als de
nummer 9 van vandaag. En zo werd Akkermans
kampioen op de baan waar hij in 2007 het
kampioenschap verloor aan Cleys.
Voor Henk van der Hart waren de druiven extra
zuur want ondanks zijn sterke zesde plaats van
vandaag zag hij zich zelfs buiten de top-3 in
het eindklassement vallen en dat is erg jammer
voor hem.
1. Patrick Cleys
2. Ronald Akkermans
3. John Rotink
Sprint 1600
Dankzij de equipe regeling zagen we
vandaag Rene van der Coelen aan de start die
ingeschreven stond samen met Herbert ter Maat.
Ter Maat maakte een stevige koprol mee in
Merksplas en zo werd de jonge Limburger naar
voren geschoven om in Visvliet te starten met
zijn eigen JvdC frame.
In de eerste manche taste hij alles een beetje
af met plaats 5. In de andere 2 manches gooide
hij er een overwinning tegenaan om zodoende op
pole te starten.
Frank Oomen zagen we als enige niet aan de start
van de finale door een slecht lopende machine in
manche 3. En zo was de eerste rij niet volledig
bezet.
Aangezien van der Coelen niets in het
kampioenschap kon betekenen hadden zowel Andre
Vrieze als Edwin Tolkamp geen moeite met hem op
de pole. Die stonden namelijk ook weer
gebroederlijk naast elkaar op rij 1 om de strijd
voor de titel met elkaar aan te gaan. Alle
fototoestellen waren dan ook weer op Vrieze
gericht na zijn straaljagerstart in Kerkdriel.
Maar de grip leek hier toch minder want de
voorwielen kwamen wel los maar niet zover als in
Kerkdriel.
Rene van der Coelen zag hier niets van want die
had toen al een lichte voorsprong te pakken op
beide titelkandidaten. En eerlijk is eerlijk de
jonge rijder uit Baarlo is een genot om naar te
kijken. De rust die hij uitstraalt in de
sprinter is ongekend en qua lijnen rijden heeft
hij Cleys als voorbeeld genomen de afgelopen
jaren.
Van der Coelen maakte een droomdebuut mee en
pakte een overwinning die geen enkel moment in
gevaar kwam. Maar dat was niet waar de vele
Tolle fans voor naar Visvliet gekomen waren. Ze
waren er dan ook niet gerust op dat de Tolle
zijn derde titel mee naar huis ging nemen. Op
zijn minst favoriete ondergrond moest hij het
opnemen tegen de kleirijder bij uitstek namelijk
Andre Vrieze. Want in de manches had Tolkamp
niet 1x gewonnen en Vrieze pakte er 2. Tolkamp
wist natuurlijk ook wel dat hij gewoon in het
spoor van Vrieze mocht blijven rijden om geen
gevaar te lopen. Maar dit is niet wat Tolkamp in
gedachten had. Vrieze sloot als tweede aan
achter van der Coelen en kreeg direct Tolkamp op
zijn achterrek (figuurlijk wel te verstaan).
Opvallend was Toon Jacobs die met zijn
motorfiets op 4 aan wist te sluiten en dat was
iets wat hem alleen nog maar op zandbanen gelukt
was. Tolkamp en Vrieze maakten er een hele mooie
strijd van en de sterk aandringende Tolkamp zag
kans om Vrieze te verschalken en met plaats 2
wist hij dat zijn derde titel hem niet meer kon
ontgaan. Vrieze kon niets anders doen dan zich
gewonnen geven en hopen op pech voor Tolkamp om
alsnog een titel te halen. Maar dit geschiedde
niet. Sterker nog Vrieze kreeg de enorm sterk
rijdende Daniel de Bone op bezoek. De Bone,
tegenwoordig met een dikke Zomer motor, liet
zien veel bijgeleerd te hebben. Hij maakte het
Vrieze erg moeilijk en probeerde het zowel
buitenom als binnendoor. Het leek te lukken maar
dan was Vrieze toch weer wat sterker op het
derde rechte stuk. Door het gevecht wat echt de
moeite waard was zag Andre Bouwmeester kans om
steeds dichterbij te komen. Toch was de
aanwezigheid van Bouwmeester niet voldoende om
de eindstand nog te veranderen al hadden er niet
veel rondjes meer gereden moeten worden. Anders
had Vrieze nog wel eens naar plaats 5 kunnen
duikelen al had dat voor het kampioenschap niets
meer uitgemaakt.
Tolkamp was dan ook dolgelukkig met zijn derde
titel en gunde Vrieze de tweede plaats in de
eindrangschikking van harte. Outsiders voor de
derde plaats in het kampioenschap Marcel Schoo
en Marcel Reints deden niet echt lekker mee.
Schoo moest de auto met problemen aan de kant
zetten en Reints kwam ook niet verder als plaats
7. Maar hiermee pakte hij in zijn debuutjaar wel
de bronzen medaille in de Sprint 1600 klasse.
1. Rene van der Coelen
2. Edwin Tolkamp
3. Andre Vrieze
Keverklasse
Na "Kevergate" in Halle door het
protest wat Stokkink aangetekend had kregen de
rijders op voorhand een persoonlijk gesprek met
het BSAC. Hierin werd aangegeven dat de Spoco's
in Halle een besluit genomen hadden waar niet
meer aan te tornen valt. En hiermee is Kevergate
wat het BSAC voorbij en dit hoort ook zo te
blijven.
Iedereen begreep dit ook en hiermee werd er
definitief een punt achter gezet. Toch was er nu
ook weer een protest wat over het startlicht
ging wat niet helemaal lekker functioneerde.
Helaas voor de protest aantekenaar werd de
manche niet overgereden en kon de finale op zijn
normale plek plaats vinden.
Stokkink kreeg een zwarte vlag in manche 1
doordat hij zijn kever bijna bovenop de kever
van Jemke Veenstra had geplaatst. En dit leverde
nul punten op. In manche 2 zag hij zijn winnende
positie omklappen in plaats 3 door problemen met
een aanrijfas. Manche 3 was sterk met de winst
maar dit totaal leverde hem geen finaleplaats
op. Stokkink moest dus genoegen nemen met plaats
11 vandaag.
Sooi Ermens had een slecht resultaat in Halle
door een gebroken klep in de motor. De motor was
weer op tijd klaar voor de laatste NK wedstrijd
maar net voor de eerste manche sloeg de motor
vast. Nog voor Sooi een meter wedstrijd gereden
heeft was zijn wedstrijd dan ook al over.
Patrick Boeesenkool was de enige ontbrekende
finale rijder en had dus weer pech. En dat is
wat hem het hele jaar al achtervolgd en de emmer
was dus nog niet leeg.
Brink was wel weer sterk en wist de pole te
verzilveren alleen met de start werd hij verrast
door Eelco Kruis die net als Boessenkool al veel
pech te verduren heeft gehad dit jaar. Eelco
Kruis gaf zijn kever flink de sporen en de motor
klonk dan ook af en toe alsof deze zomaar uit
elkaar kon klappen. Maar gelukkig voor Kruis
gebeurde dit niet. Brink drong vaak aan de
eerste paar ronden maar kreeg net niet genoeg
ruimte om zijn kever er voorbij te steken.
Gerald Kemper was een van de eerste uitvallers
in deze finale en 402 zal dan ook niet in 2010
op zijn kever te zien zijn.
Bjorn Hissink deed ook lekker mee vandaag en
rijdt lang op plaats 3 rond. Dit was voor Kruis
en Brink de reden dat ze zoveel afstand konden
nemen. Hissink had net wat minder snelheid maar
reed zo strak en sterk dat Willem Snijder pas in
de laatste ronde kans zag hem te verschalken. En
op de finishlijn kreeg hij ook Marco Raben nog
aan de zijkant.
Jacob Heeres kon zijn zeer sterke manche
prestaties in de finale geen vervolg geven al
moeten we niet vergeten dat een zesde plaats ook
gewoon erg goed is natuurlijk. Alleen dat
vergeten we nog wel eens.
Mooie en verdiende overwinning voor Eelco Kruis.
Maar de vraag die ons nu nog bezig houdt is of
we Brink zijn laatste NK wedstrijd hebben zien
rijden bij de kevers want wat gaat hij in 2010
doen? In Kieldrecht zullen we eens vragen of hij
ons uit onze nieuwsgierigheid kan verlossen.
Voor Stokkink was het allemaal prima zo en
gelukkig voor hem had hij ook met de elfde
plaats in Halle de titel meegenomen vandaag want
Raben had ook dan nog een achterstand gehad. Wat
wel jammer was is dat de nieuwe kampioen niet in
de finale stond.
1. Eelco Kruis
2. Lammert Brink
3. Willem Snijder
Superklasse
De spanning was te snijden bij de 3
kanshebbers voor de titel. Dirk van Dijk leek de
minste last te hebben van de zenuwen want hij
was oppermachtig in de manche en hij sloot dan
ook alles met winst af. Pierre Blok kreeg in
manche 1 Twam Hermkens op bezoek wat resulteerde
in scheef staande voorwielen en uiteindelijk een
kapotte aandrijfas. Maar Michael Kuijpers kende
de meeste stress op weg naar de finale. Hij
kreeg namelijk in manche 3 een flinke klap te
verduren van Huib Versluis. The Coyote verremde
zich totaal en knalde vol in de auto van
Kuijpers. Aan de linkerzijkant van de sprinter
van Kuijpers zat geen wiel meer aan en het was
dan ook een trieste aanblik. Versluis kreeg voor
zijn actie een zwarte vlag en na zijn koprol in
manche 2 resulteerde dit in plaats 15.
Ondanks de enorme schade kreeg het Kuijpers team
het voor elkaar de sprinter klaar te krijgen
voor de finale. Dat het een hele toer was zagen
we in de mobiele werkplaats van het team waar de
aandrijfassen ter plaatse aangepast werden.
Met Dirk van Dijk (1) en Pierre Blok (4) op rij
1 moest Kuijpers (5) een rij verder naar
achteren starten. Van Dijk kwam niet weg met de
start en wist direct dat hij de titel niet ging
halen want na bocht 1 op plaats 7 liggend ging
het niet meevallen.
Hermkens was in de manches niet overtuigend maar
toch verzilverde hij zijn tweede plaats met de
kopstart. En wat we toen nog niet wisten is dat
we een sublieme finale voorgeschoteld kregen van
de Superklasse rijders. Pierre Blok plaatste
brutaal zijn Spies frame op plaats 2 maar een
gebrande Kuijpers wist dat het moest gaan
gebeuren vandaag. Precies 10 jaar na de titel
van zijn vader Peter wilde hij dit kunststukje
herhalen. En Blok moest er na een paar ronden al
aan geloven en werd door Kuijpers fair en sterk
ingehaald. Blok wist dat dit een zeer slecht
scenario was en dat hij zo in zijn debuutjaar
geen titel zou veroveren. Dirk van Dijk probeert
om naar voren te rijden door hele snelle lijnen
aan de buitenzijde te kiezen maar helaas voor
hem zonder resultaat.
Erik Ankersmit laat ook zien dat hij nog niet
afgeschreven is en zet zich schrap in zijn stoel
en begint in vorm te komen. Frits Duizendstra,
rijdend in de auto van Wim Kok, heeft eerst de
kat uit de boom gekeken en laat zien dat de vorm
er nog steeds is. Hij geeft de F&S flink de
sporen en zit achter Pierre Blok die Frits niet
achter hem kan houden. Frits pakt hiermee dan
ook de derde plaats. Maar Frits nam hier geen
genoegen mee en met zijn sublieme rijstijl kreeg
hij de handen van het vele publiek op elkaar. De
jacht op Kuijpers werd geopend en ook die moest
eraan geloven. Blok kreeg weer wat hoop maar de
snelle Ankersmit zag op zijn beurt weer kans om
Blok te pakken. Blok wist dus nu bijna zeker dat
de titel hem zou ontgaan of Kuijpers moest nog
pech krijgen. Ankersmit legde aan om Kuijpers op
de pijnbank te leggen maar dit lukte in de
laatste ronde net niet.
Hermkens kreeg het benauwd want zijn leidende
positie kwam in gevaar. Meester Duizendstra zat
er achter, er naast, ertussen, maar gelukkig
voor Hermkens niet er voorbij. Eerlijkshalve
moeten we wel zeggen dat de finale niet nog 1
ronde langer had moeten duren maar dat terzijde.
De aanpassingen aan de auto van Hermkens hadden
dus het gewenste resultaat gehad en zo kon hij
zijn verloren kampioenschap toch nog een beetje
glans geven met een hele sterke en mooie
prestatie in Visvliet. Zo wist hij zijn top-10
plaats in de eindrangschikking (uiteindelijk pos
7) veilig te stellen.
Michael Kuijpers werd uiteindelijk de nummer 3
en behaalde daarmee de titel. Ankersmit op 4,
maar die bleek vals gestart te zijn, en zo
belandde Blok dus op 4. Hiermee had Blok wel de
meeste punten van allemaal maar door het
schrapresultaat ging de titel aan zijn neus
voorbij want hij had evenveel punten als
Kuijpers nu die er nu eenmaal 2 gewonnen had.
Jammer voor de debutant maar met een tweede
plaats moet en mag je meer dan tevreden zijn
natuurlijk. Kuijpers draaide van vreugde een
paar mooie donuts voor het uitrijden van de baan
en vierde daarmee zijn eigen feestje. En Dirk
van Dijk had toch nog een klein lichtpuntje in
deze finale. Door de valse start van Ankersmit
eindigde van Dijk uiteindelijk op plaats 7 en
dit was net genoeg om brons overhandigd te
krijgen in de eindstand met evenveel punten als
Ankersmit. Hoezo een spannend seizoen bij de
grote mannen?
Frits Duizendstra liet zien het kunstje nog niet
verleerd te zijn en gaf zijn visite kaartje af
(voor zover als dat nodig is natuurlijk). Staat
er dan niemand op vraag ik me wel eens af die
Frits in zijn team opneemt en hem weer een
seizoen laat rijden. Ik bedoel het niet verkeerd
maar ik vind het zo heerlijk om die grote
kampioen te zien rijden... en dat zal toch
iedereen met me eens zijn?
Wat betreft de eigen deelname in Kerkdriel aan
de Superklasse binnen Equipe TBS Autosport stond
vandaag Theo Bruinsma aan de start. Hij deed het
prima met een elfde plaats vandaag. En hiermee
kunnen we met trots melden dat we de regerend
Europees kampioen Bernd Stubbe in de eindstand
achter ons gelaten hebben. En dat is meer dan
waarop we gehoopt hadden aan het begin van het
seizoen.
1. Twan Hermkens
2. Frits Duizendstra
3. Michael Kuijpers
Afsluiting
ACVO ondanks de strubbelingen met de
finish perikelen en de tijd die het
baanonderhoud af en toe koste hebben we een
superdag gehad. Alles prima geregeld. Veel
plaats in het rennerskwartier en een uitdagende
baan. Daarmee lieten ook de oudgedienden dit
jaar zien dat ze een NK organiseren nog niet
verleerd zijn. Alle rookies dit jaar ook top en
zoals al eerder aangegeven het NK zit in de
(professionele) lift.
Eindconclusie;
Het zit erop. Het NK seizoen is weer voorbij
gevlogen en we kijken al weer met 1 oog naar
2010.
Dames en heren van het Bestuur Sectie Autocross
en de Werkgroep NK bedankt voor de super
samenwerking dit jaar en voor alle vrijheden (op
en naast de baan) die we als pers gehad hebben.
Ook voor jullie geldt ga zo door want we zijn
met zijn allen op de goede weg.
Tot 2010 en laat de data en de plaatsen maar
snel bekend worden.
|
